Wat is Sun Village?
Sun Village is een tehuis voor kinderen van gedetineerden. Het tehuis bestaat uit een aantal kleine, kleurig geschilderde huisjes op een groot terrein. In elk huisje wonen veertien kinderen tussen drie maanden en achttien jaar oud, samen met een volwassen verzorger of verzorgster. Op de grond tussen de huisjes wordt groente en fruit verbouwd voor eigen gebruik.
Waarom is Sun Village nodig?
In China is wettelijk nog niets vastgelegd voor de opvang kinderen als hun ouders naar de gevangenis moeten. Traditioneel is het vanzelfsprekend dat de familie voor de kinderen zorgt, als de ouders dat niet kunnen. Juist in families waar zoveel aan de hand is dat één of beide ouders in de gevangenis terecht komen, is echter veelal geen liefhebbende familie beschikbaar om de kinderen bij zich in huis te nemen en goed te verzorgen. Ze komen dan ook vaak terecht in een gezin waar net zoveel mis is als in hun eigen gezin en nog vaker alleen op straat.
Weeskinderen gaan naar een weeshuis en kunnen geadopteerd worden. Kinderen van gedetineerden hebben nog ouders. De ouders blijven wettelijk aansprakelijk voor hun kinderen, ook als ze daar in feite geen mogelijkheid toe hebben.
De oprichtster en directrice
Zhang Shuqin studeerde aan de Northwest University. Dertien jaar lang werkte ze als arts op het platteland, ze was twaalf jaar redacteur van de krant van het gevangeniswezen, later kreeg ze als legerofficier een hoge functie in een gevangenis. Daar werd haar door de gevangenen vaak gevraagd alsjeblieft eens te gaan kijken hoe het met hun kinderen was.
Zo werd ze dagelijks geconfronteerd met het probleem dat er voor deze kinderen geen oplossing bestond.
Ze trok zich het lot van ouders én kinderen aan en nam in 1995 ontslag bij de gevangenis. Ze richtte van haar eigen spaargeld een NGO (Non Gouvernmental Organisation) op, om geld te kunnen inzamelen om hier iets aan te kunnen doen. Zo ontstond Sun Village, het tehuis speciaal voor kinderen van gedetineerden, aan de rand van Peking.
Inmiddels heeft Zhang Shuqin meerdere van dergelijke huizen opgericht, verspreid door heel China.
Hoe wordt voor de kinderen gezorgd?
In de huisjes op het Sun Vilage terrein wonen veertien kinderen als een gezin bij elkaar. Er zijn slaapkamers, woonkamer en een badkamer.
In elk huisje woont een volwassene, “loving brother”, of “loving sister” genoemd.
Deze begeleidt ze in het dagelijks leven, zoals bij het spelen en huiswerk maken. Er wordt op gelet de zelfstandigheid en verantwoordelijkheid van de kinderen te helpen vergroten.
Sun Village bezoekt één of twee keer per jaar met de kinderen de ouders in de gevangenis. Vaker kan niet, omdat alle 120 kinderen die in het tehuis wonen naar gevangenissen vervoerd moeten worden die verspreid liggen over het hele land. De kinderen komen uit allerlei provincies en gevangenissen liggen meestal in ver afgelegen gebieden, waar geen openbaar vervoer is. Desondanks garandeert Sun Village minimaal één bezoek aan de ouders per jaar .
Onderwijs
Alle kinderen ouder dan zes jaar gaan naar de plaatselijke school in de buurt. In China zijn de eerste negen jaar onderwijs verplicht, maar veel kinderen konden niet naar school voor zij in het tehuis werden opgenomen. Kinderen die aanleg hebben om te studeren worden gestimuleerd en geholpen om verder te leren. Ook als zij het huis hebben verlaten en terug zijn gegaan naar hun ouders en hun geboorteplaats, sponsort Sun Village nog steeds hun schoolgeld en basis levensbehoeften.
De kosten voor hoger onderwijs die men op zich neemt omvatten schoolgeld, boeken, onderdak en levensonderhoud.
Wie meer aanleg heeft om een vak te leren, wordt daarin begeleid en gesteund, om in de toekomst zelfstandig een inkomen te kunnen verwerven. Zij leren bijvoorbeeld computervaardigheden, boekhouden, koken, automonteur worden, of kleding maken.
Specifieke problematiek
De maatschappij noch de regering heeft ooit deze kinderen als een aparte categorie gezien, waarvoor specifieke hulp nodig is. Daardoor is het probleem van generatie op generatie doorgegeven en verergerd.
De achtergrond en geschiedenis van elk kind is uniek, maar zij hebben met elkaar gemeen dat zij allemaal ernstige psychische problemen hebben en geneigd zijn tot crimineel gedrag. Sommigen haten anderen en zijn wraakzuchtig, anderen worden autistisch, wantrouwen iedereen, of hebben de neiging zich gewelddadig te gedragen. De meesten zijn uiterst gevoelig en jaloers en hebben een sterk gevoel van zelfbescherming. De kinderen die, voor zij in Sun Village kwamen, op straat geleefd hebben, hebben nog ernstiger problemen.
Hulp bij de psychische problemen
In Sun Village wordt het gedrag van elk kind nauwgezet gevolgd en vastgelegd, en men zorgt voor regelmatige psychologische hulp en begeleiding. De staf van het huis wordt jaarlijks bijgeschoold door experts op dit terrein.
In 2005 organiseerde Sun Village een symposium waar psychologische experts uit binnen- en buitenland spraken over de specifieke problematiek van kinderen van gedetineerden.
Werk vinden voor volwassen geworden kinderen
Het doel van Sun Village is de kinderen te beschermen en te voorkomen dat ze in dezelfde levensstijl vervallen als hun ouders. Daarom is het van belang te garanderen dat ze voor zichzelf kunnen en willen zorgen.
Dit gebeurt op drie manieren:
1. Het Sun Village naaiatelier, waar de grote kinderen kunnen werken om zo makkelijker later ergens anders werk te vinden.
2. De kinderen aanbevelen bij werkgevers buitenshuis.
3. Ondersteuning bieden om zelf, met de ouders die uit degevangenis zijn gekomen, een kleine onderneming te beginnen.
Zorg voor de kinderen, betekent ook zorg voor de ouders
De zorg strekt zich ook uit tot de ouders als deze uit de gevangenis ontslagen worden. Ze worden begeleid bij het terugkeren in de maatschappij, bij het vinden van werk, of ze krijgen werk binnen het tehuis. Er wordt voor gezorgd dat ze niet weer in de oude situatie terugvallen.
Hoe komt Sun Village aan geld?
Er is geen instantie, bedrijf of sponsor die Sun Village op regelmatige basis van geld voorziet. Ze leven van donaties en onderhouden zichzelf met de opbrengst van de eigen boomgaard: 30.000 dadel- en perzikbomen. Op die manier dekken ze de kosten waarvoor de donaties niet toereikend zijn en de kinderen leren discipline én hebben fruit om te eten. Alle kinderen en alle personeel inclusief de oprichtster-directrice, werken daarom op het land. De kinderen alleen een aantal uren in het weekend en in de vakanties.
Donaties komen van individuen, ondernemingen en sociale organisaties uit binnen- en buitenland.
Soms lukt het bij de regering bepaalde gelimiteerde subsidies aan te vragen.
Hoe worden donaties door het huis beheerd?
Een gespecialiseerde accountant en een boekhouder voeren een nauwgezette financiële administratie van het huis. De boeken worden gecontroleerd door een professioneel accountancy bedrijf en elk jaar verschijnt een jaarverslag, waarin verantwoording wordt afgelegd over inkomsten en uitgaven. Alle inkomsten en uitgaven zijn openbaar, worden gecontroleerd door meerdere instanties en gepubliceerd op de website van Sun Village: www.sunvillage.com.cn
Waarom is hulp nodig, als alles zo prachtig geregeld is?
Het levensniveau in de tehuizen is uiterst eenvoudig. De donaties zijn niet genoeg om van rond te komen, vandaar het werk in de eigen boomgaard en groententuin. Toch is het niet om de levensstandaard te verbeteren dat er geld nodig is.
China is een onvoorstelbaar groot land. Er zijn nog altijd onnoemelijk veel kinderen van gedetineerden die op straat zwerven, of onderdak hebben gezocht bij mensen die psychisch en /of economisch niet in staat zijn voor ze te zorgen. Eenzame, verwaarloosde kinderen, die niet voldoende te eten hebben en geen onderwijs krijgen.
De Sun Village organisatie zit zo solide in elkaar, dat men in staat is nieuwe tehuizen neer te zetten op allerlei plaatsen in het land, mits het geld ervoor beschikbaar is. Of: nieuwe huisjes te bouwen op de terreinen van de bestaande tehuizen.
Zolang in het snel veranderende China wettelijk nog niets voor deze kinderen geregeld is, zijn ze van deze opvang afhankelijk. De huidige Chinese regering werkt er aan misstanden in het land terug te dringen. Toch is het niet reëel te verwachten dat al deze misstanden op afzienbare termijn uit de wereld zullen zijn, in een land dat:
a) zo onbeschrijfelijk groot is,
b) in feite een zich ontwikkelend derde wereld land is, en
c) waar de geschiedenis zo’n verwoestende stempel heeft gedrukt op het functioneren van de maatschappij.
Daarom wachten we maar niet tot de wet is aangepast. Door deze kinderen juist nu te helpen lever je een wezenlijke bijdrage aan de opbouw van een betere Chinese samenleving. De cyclus van generatie op generatie doorgegeven en zich uitbreidende problemen, wordt door dit soort hulp verbroken en omgezet in een positievere stroom die, naar wij optimistisch aannemen, ook weer van generatie op generatie zal worden doorgegeven en zich zal uitbreiden.
